dinsdag 9 maart 2010

Iphone of BB: vraag het een 8 jarige!

Vanochtend kwam ik in de tram tot een bizar besef. Ik stond als een ingeblikt sardientje tussen wildvreemde reizigers (tot zover niets nieuws onder de zon). Maar toen: een discussie achter mij tussen drie heren. Over de keuze tussen een Iphone of toch maar een Blackberry. Dit gesprek trok mijn aandacht, omdat mijn vader mij onlangs om hetzelfde advies vroeg.
Maar dan de heren achter mij:  'Een Blackberry? Nee man die is 500 euro, veel te duur!' De ander zei: 'Ja dan ga ik toch liever voor de Iphone daar kan je veel meer mee, ook spelletjes downloaden'.  'Spelletjes? Dan koop je toch gewoon de Nintendo DS met touchpad! Vervolgens ontstond er een verhitte discussie over kosten versus baten en vlogen me termen om de oren waar ik nog nooit van had gehoord. Uit nieuwsgierigheid draaide ik me zo onopvallend mogelijk (ahum) om en viel van verbazing bijna van mn stoel: de heren in kwestie waren geen dag ouder dan 8!
Daar sta ik dan, 26 jaar met m'n Iphone in de hand te luisteren naar jochies die de mogelijkheden van diezelfde Iphone in twijfel trekken. En was een Blackberry niet oorspronkelijk iets voor zakenlui? Toen ik 8 was, was ik me nog net bewust van dat mijn lievelingsboek 7 gulden kostte, maar of dat veel of weinig was, dat wist ik niet precies. En hier hoor ik guppies een discussie voeren als commerciele zakenlui die niet opschrikken van een bedrag met 3 cijfers voor de komma.

Ik draaide me vlug weer om en daar wachtte mij de volgende verrassing. Een oma'tje stapte met moeite de tram in, met een bevend handje legde ze haar strippenkaart neer om te stempelen en nam vervolgens plaats. 'Gelukkig' dacht ik nog: een echte oma zonder OVchip, maar met een ouderwetse strippenkaart. Mijn wereldbeeld klopt toch nog enigzins. Totdat het me opviel dat deze oma precies hetzelfde sjaaltje droeg als ik gister kocht bij de H&M 'omdat hij zo lekker hip was'. Nu weet ik dat ik af en toe een aparte smaak kan hebben, maar de smaak van een 80 jarige? Ik vond het fascinerend en bekeek haar ongegeneerd van top tot teen. En verrekt: mooi in de make-up, een hippe muts, capouchon met luipaardprintje, stijlvolle zwarte shopper, een hippe kokerrok en dat allemaal nonchalant afgemaakt met een paar gloednieuwe zwarte hoogglans sneakers! Met verbazing zat ik naar haar te kijken, ze kon zo doorgaan voor een 20'er. Ik heb uiteraard gelijk mijn Iphone erbij gepakt om stiekem een foto van dit stijlicoon te maken, maar ik durfde haar toestemming voor het publiceren ervan niet te vragen. Je weet het nooit met die 80 jaar oude 20'ers...voor je het weet krijg je een mondje vuig straattaal naar de oren geslingerd...

Is dit de realiteit van tegenwoordig? Zijn we allemaal, piepjong of stokoud, eenheidsworsten van midden 20 geworden die dezelfde discussies voeren en dezelfde kleding dragen? Wat is er mis met degelijke warme omaschoentjes of een kinderboek van Annie MG Schmidt? Moeten we dan allemaal aan de sneakers en Iphones? We hebben het anno 2010 over authenticiteit in een wereld waarin iedereen hetzelfde is. Of is dit typisch Amsterdam? Of erger nog...begin ik zo ouderwets te worden?

Ps: foto van de oma is op aanvraag verkijgbaar :-)

1 opmerking:

  1. Hadden we het hier niet net over!? ;-)

    Schiet me neer als ik voor mijn 40e capuchons met panter printjes icm kokerrokken ga dragen!

    Kus v ouwe muts
    XX

    BeantwoordenVerwijderen