Er is een fout opgetreden in dit gadget

zondag 11 december 2011

De kunst van het blind zijn

We worden allemaal minstens één keer in ons leven slachtoffer van de vraag: ‘waar zie jij jezelf over vijf jaar’? Ik heb het bitterzoete genoegen gehad om vaker die vraag voor m´n kiezen te krijgen dan me lief is en reageer steevast als volgt: ‘geen flauw idee, daar ben ik helemaal niet mee bezig’.

Uit ervaring weet ik inmiddels dat dit antwoord garant staat voor beweging in de wenkbrauwen van mijn gesprekspartner. Die zijn ofwel opgetrokken van verbazing, ofwel gefronst van afkeuring. Mensen willen concrete antwoorden hebben op dit soort vragen. Waarschijnlijk niet eens zozeer uit oprechte interesse, maar meer vanuit de stille hoop inspiratie op te doen. En ‘geen flauw idee’ is voor de meeste mensen een weinig inspirerend antwoord.

Even nuanceren. Ik heb geen idee waar ik over vijf jaar sta, omdat ik te druk bezig ben met wat of wie er in de tussentijd spontaan voorbij komt. Omdat ik nog volop aan het ontdekken ben hoe ik in elkaar steek en waar ik energie, inspiratie en hartkloppingen van krijg of dat nu mensen, wilde ideeën of verrassende activiteiten zijn. Alleen al het afgelopen jaar heb ik zoveel uiteenlopende dingen gedaan, zoveel uiteenlopende mensen ontmoet en daarom zoveel ontdekt, geleerd en genoten. Spontaniteit en op ontdekkingstocht gaan zijn mijn voorbehoedsmiddelen tegen (zelf)vervreemding, afstomping en de alom gevreesde sleur des levens.

Mijn levensvisie is: als je openstaat voor kansen en mensen die je pad kruizen en daar bewust iets van probeert te leren, leer je automatisch jezelf beter kennen. En hoe beter je jezelf kent, hoe beter je in staat bent om jezelf en de mensen om je heen gelukkig(er) te maken.

Geluk wil trouwens niet zeggen dat alles rozengeur en maneschijn moet zijn, laat ik dat even benadrukken. Ik heb het afgelopen jaar ook in genoeg situaties gezeten die fysiek of emotioneel behoorlijk hard aankwamen. Maar vooral uit deze pijnlijke, gênante en ongemakkelijke momenten heb ik mijn les getrokken om vervolgens wijzer door het leven te gaan. Geluk wil voor mij zeggen, dat je onafhankelijk van anderen in staat bent om het allerbeste van je leven te maken, of dat leven nu meezit of tegenzit.

In dit licht vind ik de vraag ‘waar zie jij jezelf over vijf jaar’ voor mij persoonlijk helemaal niet relevant. Mensen die antwoord kunnen geven op deze vraag zijn vaak zo bezig met dat specifieke doel bereiken, dat ze blind zijn voor wat er in de tussentijd op hun pad komt. Daar is niets mis mee als dit betekent dat je heel duidelijk weet wat je wilt en gefocust aan dat doel werkt zonder afgeleid te raken. Blind zijn is niet per definitie negatief, het kan ook functioneel zijn als je bewust je ogen sluit voor één ding zodat je het andere scherper ziet.

Zo ben ik bewust liever blind voor later, dan blind voor alles wat er nu te ontdekken is. Ik kan niet eens voorspellen hoe één maand in mijn leven verloopt, laat staan vijf jaar. Toegegeven, in die ontdekkingstocht kom ik soms in bizarre situaties terecht en ren ik mezelf uit enthousiasme wel eens zo hard voorbij dat ik letterlijk of figuurlijk op mijn plaat ga om af te remmen. Dat is soms een kleine en soms een grote prijs die ik met liefde betaal voor de energie, het zelfinzicht en de lessen die ik terugkrijg. En misschien denk ik daar in de toekomst wel heel anders over, maar wat een heerlijk vrij gevoel dat vijf jaar van nu, op dit moment nog één groot vraagteken is.